I. Temat projektu:
BILATERALNE PODSTAWY TEORII FAKTU MATERIALNEGO
II. Uzasadnienie wyboru tematu:
Dzięki współczesnej neuronauce dokonuje się rehabilitacja starożytnej koncepcji bilateralnego umysłu ludzkiego, co staje się podstawą poszukiwania nowego paradygmatu naukowego opartego na kontaktowaniu z udostępniającym się obiektem poznawanym, który tu zostanie ujęty jako fakt materialny. Bilateralność umysłu opiera się na jego sferze syntetycznej, która ma swoje siedlisko w prawej półkuli mózgu (PPM), i na sferze analitycznej której domeną jest lewa półkula mózgu (LPM). Są to jednocześnie dwie funkcje intelektualne o odrębnych zadaniach i przedmiocie działania. W prawej półkuli wykształciła się mocno zaawansowana funkcja intelektualna, za pomocą której człowiek kontaktuje się ze światem zewnętrznym. Jej działanie polega na biernym odbiorze informacji całościowej o świecie zewnętrznym i generowaniu rozumień i pełnej orientacji w otoczeniu. Jest ona intelektem syntetycznym. W lewej półkuli natomiast dokonuje się analityczny zapis szczegółowych informacji o faktach materialnych, a przede wszystkim abstrahowanie od syntetycznych treści wygenerowanych przez intelekt syntetyczny w PPM, które umożliwia przedstawienie ich w formie językowej na terenie mowy wewnętrznej i zewnętrznej LPM. Tworzenie wiedzy to główne zadanie intelektu analitycznego. Poznanie intelektualne w PPM dokonuje się zatem w postaci syntetycznej wyprzedzającej mowę wewnętrzną i wiedzę. Poznanie intelektualne w LPM dokonuje się w sposób analityczny, pojęciowy i szczegółowy ujmujący poszczególne aspekty faktów. Ta nowa sytuacja w rozumieniu funkcji poznawczych człowieka - wytworzona dzięki neuronauce - wymaga nowego ujęcia rzeczywistości materialnej, i domaga się sformułowania nowej teorii faktu materialnego.
III. Cel projektu badawczego
Głównym celem badań jest tu skonstruowanie bilateralnego paradygmatu postępowania badawczego w celu sformułowania teorii faktu materialnego. Przestaje on być abstrakcją tworzoną w sferze czysto semantycznej, i staje się rzeczywistym konkretnym obiektem badawczym ujmowanym syntetycznie, dla którego poprzez analityczną abstrakcję i stopniową konkretyzację można sformułować pełny obraz naukowy.
Motywem wyjściowym podjęcia tej problematyki było poznanie bilateralnych skutków teoriopoznawczych w naukowej identyfikacji faktów materialnych, która zgodnie z paradygmatem klasycznym polega na rozpoznaniu przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych ich rzeczywistej zawartości.
Motywem docelowym podjęcia tej problematyki stało się zatem sformułowanie nowej bilateralnej teorii faktu materialnego przezwyciężającej nowożytną semantyczną abstrakcyjność nauk filozoficznych i szczegółowych. Głównym celem badań będzie tu opracowanie bilateralnych podstaw metodologicznych dla sformułowania teorii faktu materialnego opartej na identyfikacji jego przyczyn materialnych i formalnych (faktologia), zasad jego poznania (faktualizm) i wartościowania (faktonomia).
IV. Problemy badawcze
Główny problem badawczy Przedmiotem badań będzie bilateralna metodologia badawcza umożliwiajaca wykorzystanie i zastosowanie dywersyfikacji poznawczej umysłu człowieka w zakresie identyfikacji przyczyn wewnętrznych i zewnętrznych konkretnych faktów materialnych.
Problemy szczegółowe
Rozwiązując problem badawczy i dążąc do osiągnięcia zakładanego celu badań przewiduje się szczegółowy zakres problematyki badawczej, który ułatwi weryfikację hipotezy wstępnej i wyjaśni powstałe wątpliwości. Do problematyki tej zaliczyć trzeba następujące zagadnienia:
Rekonstrukcja arystotelesowskiej teorii czterech przyczyn zgodnie ze stanem współczesnej wiedzy empirycznej i sformułowanie jej aktualnej formuły przydatnej do syntetycznej identyfikacji konkretnych faktów materialnych będących przedmiotem badań aspektowych prowadzonych przez nauki szczegółowe. Sformułowanie bilateralnej koncepcji umysłu jako podstawy budowy bilateralnej teorii poznania faktu materialnego (faktualizm). Sformułowanie podstaw bilateralnej teorii aksjologicznej dotyczącej faktu materialnego (faktonomia).
Sformułowanie nowego paradygmatu naukowego opartego na faktualnej abstrakcji i jej stopniowej konkretyzacji, który może znacznie przyśpieszyć rozwój naukowy i cywilizacyjny ludzkości.
V. Hipoteza robocza (wstępna)
W obecnym czasie występuje dotkliwa abstrakcyjność poznawcza nauk badających fakty materialne - co charakteryzuje analityczny paradygmat badawczy. W tym paradygmacie naukowiec nie kontaktuje się z rzeczywistym faktem, interesuje go tylko jego abstrakcyjnie ujęty określony aspekt. Uniemożliwia to całościowe syntetyczne rozumienie faktów, u których poszukuje się nowych potrzebnych własności określonych potrzebami cywilizacyjnymi. Powoduje to zastój w badaniach naukowych, w których potrzebne jest ujmowanie wielu aspektów jednocześnie. Potrzebne jest przejście do paradygmatu faktualistycznego, umożliwiającego nawiązanie realnego kontaktu z faktem na sposób rozumienia faktualnego. Ograniczanie się tylko do wybranych aspektów powoduje utratę intuicji twórczych i brak postępu w procesie badawczym nie uwzględniajacym bilateralnego sposobu pracy umysłu człowieka. Syntetyczne rozumienie faktualne stanowiąc główne centrum ludzkiej inteligencji i ludzkiej praxis kontaktuje człowieka z jednostkowym faktem materialnym, który jest jedynym realnym, aktualnym i wyodrębnionym obiektem badań naukowych. Rozumienie faktualne jest trwaniem człowieka przy prawdzie i dobru faktualnym, które są relacyjnymi atrybutami faktu materialnego. Stale kultywowany kontakt z faktem staje się faktualnością, która polega na kierowaniu się człowieka do faktów materialnych w sposób wszechstronny. Aby faktualność stała się trwałym wyposażeniem człowieka trzeba jeszcze intelektu analitycznego, który abstrahuje od wygenerowanego przez intelekt syntetyczny rozumienia faktualnej rzeczywistości i wytwarza sądy, zdania i rozumowania w postaci wiedzy. Wiedza nie jst faktualnością, gdyż nie kontaktuje z realnymi faktami za pomocą rozumień faktualnych. Rozumienia faktualne generowane w intelekcie syntetycznym (prawej półkuli mózgu) wyprzedzają wiedzę, i są fundamentem wszechtronnego ujmowania faków materialnych. Wiedza nie kontaktuje z rzeczywistością, gdyż jest zawsze abstrakcją od niewyraźnych rozumień faktualnych, będących prawdziwym ujęciem rzeczywistości materialnej. Adekwatność wiedzy z rozumieniami faktualnymi można osiągnąć poprzez zastosowanie najpierw abstrakcji pojęciowej, a następnie stopniowej konkretyzacji faktu poprzez ujmowanie poszczególnych jego aspektów. Abstrakcja dokonywana jest przez intelekt analityczny od całościowego rozumienia faktu jekie w kontakcie z faktem generuje intelekt syntetyczny. Takiej zgodnej współpracy intelektów domaga się postulowany tu nowy faktualistyczny paradygmat badawczy. Nowy paradygmat naukowy polega na syntetycznym odbiorze przez badacza danych udostępnianych przez fakt materialny a następnie wypowiadaniu go za pomocą analitycznego układu zdań otzymanych dzięki abstrakcji i stopniowej konkretyzacji rozumienia faktualnego faktu.
VI. Procedura badawcza
Dla osiągnięcia celu badań planuje się zastosować nowy faktualistyczny paradygmat badawczy polegajacy na kontaktowaniu się faktem, generowaniu przez intelekt syntetyczny jego rozumienia faktualnego, a nastepnie zastosowanie metody abstrakcji i stopniowej konkretyzacji. Zastosowana tu zostanie metoda rekonstrukcji i parafrazy wcześniejszych ujęć i koncepcji filozoficznych opracowanych przez filozofów starozytnych i współczesnych. Rekonstrukcji będzie tu podlegać szczególnie teoria czterech przyczyn Arystotelesa, a parafrazie poddana zostanie arystotelesowska teoria aktu i możności, w której aktem jest materia, a możnością zawartość formalna faktów materialnych. Wymienione tu metody badawcze są jednocześnie przedmiotem badań tego projektu, a więc realizacja projektu może przyczynić się do weryfikacji założonych hipotez.
VII. Teren badań Terenem badań jest obszar funkcjonowania ludzkiego umysłu w relacji z faktem materialnym, a następnie struktura wewnętrzna faktu materialnego identyfikowana jako jego przyczyny zewnętrzne, które z kolei będą domagały sie dla siebie przyczyn zewnętrzych. W następnej kolejności będą formułowane zasady zachowania faktualności władz poznawczych kontaktujących z faktem materialnym. Terenem badań jest zatem bilateralny umysł ludzki: syntetyczny (prawa półkula mózgu - PPM) i analityczny (lewa półkula mózgu - LPM). W ten sposób ujęty zostanie bilateralny (dwustronny)charakter faktu ludzkiego wynikający z bilaterlności mózgu ludzkiego. Badana będzie sfera syntetyczna ze swoim siedliskiem w prawej półkuli mózgu (ppm), i sfera analityczną jako domena lewej półkuli mózgu (lpm). Będą zatem badane jednocześnie dwie funkcje intelektualne o odrębnych zadaniach i przedmiocie działania. Funkcja syntetyczna, za pomocą której człowiek kontaktuje się z faktem materialnym poprzez bierne odbieranie informacji całościowej o nim, oraz generująca rozumienie faktu i pełnej orientacji o jego otoczeniu. Funkcja analityczna, za pomocą której dokonuje się zapis szczegółowych informacji o spotkanym faktcie materialnym, a przede wszystkim aktywna praca nad treściami faktualnymi wygenerowanymi w ppm, które następnie przedstawiane w formie językowej na terenie mowy wewnętrznej i zewnętrznej są wytworzaniem wiedzy faktualnej. VIII. Układ zagadnień projektu
1.[Dział pierwszy] Ontologia faktu materialnego (faktologia.pl)
2.[Dział drugi] Epistemologia faktu materialnego (faktualizm.pl)
3.[Dział trzeci] Aksjologia faktu materialnego (faktonomia.pl)
materia@faktologia.pl